Hey

Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar voor mij mag de lente beginnen komen. Ik weet het, tis nog maar februari. En anderzijds januari is toch wel alweer voorbij. Het voelt wat dubbel, verlangen naar dingen in de toekomst. Zoals jullie al dan niet weten, heb ik op dit moment zeven maanden ouderschapsverlof. Dat klinkt veel, maar er is ondertussen wel al een maand gepasseerd. Al een volledige maand hupsa voorbij.

In 2022 willen we extra de tijd nemen om te genieten. Als er nu één voornemen was, dan was het dat. Dat ouderschapsverlof paste daar perfect in. Ik kon in januari inpikken op het gevoel van mijn kinderen en als ze overprikkeld of moe waren, hen thuis houden van school. Ik kon ook afgaan op mijn gevoel en dat van Bart en zo huishoudelijk werk, hulp in Sjokla of tijd voor mezelf aanpassen aan de behoeften. Maar als ik dus uitkijk naar onze vakantie in de zomer, dan komt er ook het wrange gevoel dat deze situatie dan bijna voorbij is. En eigenlijk is het heel simpel. Meer in het nu leven, zouden mindfulness trainers wellicht zeggen. Maar hoe doe je dat? Daar moest ik wat research voor doen.

Leven in het nu gaat hand in hand met je automatische piloot uitzetten, je aandacht vestigen in het moment en je dus geen zorgen maken over het verleden of de toekomst. Je zou er minder stress door hebben, minder piekeren en dus bijgevolg ook fysiek gezonder voelen. Waarom het zo moeilijk is? We vinden het moeilijk om situaties te accepteren. Ons brein wil de situatie veranderen en door dat te doen, zijn we niet meer in het heden.

Acceptatie dus. Kan kloppen. Ik kan met mensen afspreken en nog uren erna zitten dubben over wat ik al dan niet mocht/moest gezegd hebben. Of ik kan nachten wakker liggen van beslissingen omtrent onze toekomst. En zo gaat de tijd voorbij. En zonder dat je het beseft is het al februari.

In datzelfde artikel vond ik tips. Geen flauw idee of het wetenschappelijk onderbouwd is of zelfs maar gewoon onderbouwd, maar er zaten wat werkbare dingen in.

Gooi overbodige dingen weg. Check. Ben ik mee bezig. Grote kuis gespreid al over weken. Ik plan maximum een ruimte per dag. Maar al niet op woensdag en in het weekend dus ik ben wel even zoet. Maar ik heb al een hele hoop verzameld. Ik kom er wel, mijn einddatum is bepaald en dat halen we. Op het gemak. Is dat ook een vorm van accepteren?

Lach.Dubbelcheck. Elke zondagavond met Taboe. Blijft een prachtig programma. Eigenlijk ook een programma over acceptatie in momenten. Schoon. Al verlang ik wel tot de cultuur terug helemaal op zijn plooi is en we terug naar de theaterzalen kunnen trekken. Want er is inderdaad niets zo zalig als eens een avond de tranen over de wangen voelen rollen van het lachen.

Wees dankbaar. Yes we are, in de vorige nieuwsbrief nog uitgebreid zelfs. Maar ook voor deze welkome pauze. Voor onze gezondheid. En voor nog zo veel meer.

Spendeer tijd in de natuur. Voorlopig minder dan ik me had voorgenomen. We trokken al een paar keer op daguitstap met de camper. Voorlopig wreed plezant. Koken, eten en sinds kort ook een plaske doen, dat kunnen we er al allemaal. Volgend weekend trekken Bart en ik er eens samen op uit om er voor de eerste keer in te slapen. In de natuur. Heel benieuwd naar. Het is een zoektocht, zoals zo veel nieuwe dingen. Maar we vinden onzen draai. Net zoals we onze weg vinden naar die acceptatie. Stapke voor stapke.

Na mijn laatste nieuwsbrief kreeg ik een verrassende mail. Iemand mailde me om ons te vertellen dat ze een langdurig moeilijkere periode hadden gehad en ze in die perioden toch probeerden om regelmatig een gezellig momentje te creëeren. En daar hoorde een lekkernij van mijn schoonmoeder (@cuisine Carolien) of iets van ons bij. Dat mailtje maakte me week vanbinnen. Het gaf me een warm gevoel, wetende dat in moeilijke tijden, en op de één of andere manier ook in tijden van acceptatie, onze Sjokla daar deel kon en mocht van uitmaken. Merci voor je mailtje. Tis echt binnengekomen.

Dus ge ziet. Het kan. Stap voor stap, chocolaatje voor chocolaatje.

Fijne februari iedereen. De lente, die komt wel straks. Eerst nog wat genieten van de winter. Wie weet sneeuwt het nog wel?!

@ Nieuwtjes op de werkvloer

We hebben een winnaar van het ♥️ geschenk en dat is…. tromgeroffel… Nicole!

Nicole is onze lieve buurvrouw en wij zullen binnenkort dus even langsgaan met een heerlijk valentijnsgeschenk!

Ge weet het hé Nicole, je mag ons verwachten 😉

Aan de rest, merci om te shoppen met korting! Onze voorraad is goed geslonken. Versheid ten top hé mannekes!


@ Tip van de dag

Als ik jullie goed begrijp, hebben jullie wel zin in meer van onze Sjokla.

Als jullie ons goed begrijpen, weten jullie dat wij heel graag nog veel meer van die lekkere Sjokla willen maken.

We zitten al met een match. Maar om er een ‘match made in heaven’ van te maken, zou ik jullie willen vragen of jullie even tijd voor ons willen vrijmaken. Via onderstaande knop kan je naar een vragenlijst rond Pasen. Met die vragen willen we graag weten wat jullie verlangens zijn en wat we kunnen doen om nog meer op jullie behoeften in te spelen. Twaalf meerkeuzevragen zonder GIS-correctie 😉 . No stress dus!

Merci om het in te vullen, het helpt ons enorm verder.

Oh en nog even een herinnering aan morgen, zaterdag 5 februari. Dan kan je Sjokla van 9u-14u proeven en verpakkingsvrij aankopen bij Fygge (Boomgaardstraat 6 in Ieper). Breng jullie dozekes en pottekes mee want er is meer dan Sjokla alleen.


@ Nieuw in de webshop

Niets nieuws voorlopig, wel heel veel experimenteren 🤗 Want nu is het nog eventjes kalm voor Pasen, Moederdag en Vaderdag er in één wervelwind aankomen!

Ben je ondernemer en wil je heel graag je medewerkers een lekker geschenk voor Pasen geven? Of heb je iets in gedachten voor je klanten? Twijfel niet te lang en contacteer ons, we werken graag op maat een concept voor je uit.

En voor de rest zijn deze lekkernijen nog steeds te bestellen in de webshop!

Klik gewoon hier en dan ben je er meteen!

Tot gauw! 🙋🏻‍♀️

Groetjes